işte yine başlıyoruz
sen kın olup bohçana sığamayacak kadar hırçın
ben ise mahşer yeriyim. dokunsan her yerimden vurdum duymazı alacaksın
ateş ve barut külden ve sisten gülüyoruz
dokunsam yakacak canımızı ellerim
kaçırıyorum ellerimi üzerinden ve bakamıcak kadar kör oluyorum
duygusuz bir ana sürükleniyorum
işte yine başlıyoruz
ben sır olup sızıyorum kollarından
sen ise sarhoş hayyam misali suç oluyorsun
hangi yüzyılda yaşıyacağını bilmeden
korkuyorum artık
yine başlıyoruz bak görüyormusun
sen sessizliğe mahkum edilmiş bir resim oluyorsun
ben ise ressamı oynuyorum
herşeye biçim veren ben
vereceğini bilen ben
sana hiçbir biçimde biçim veremiyorum
nedendir bilinmez
ben sende biçimleniyorum
