Böyle sonu gelmeyen
Gecelerde öğrendim kalem tutmayı
Böyle gecelerde yaşadım sensizliğimi
Ve yine bu karanlık odam da sevmeyi…
Gecenin karanlığında sen düştün yine aklıma
Baktığımda beni benden alıp götüren o masum yüzün,
Tutmaya kıyamadığım soğukta buz kesen ellerin,
Utandığımda al al olan o şirin yanakların…
Böyle sevdim işte ben seni.
Mutsuzluğum kaderden olsa gerek
Fakat o gül yüzüne bakıpta gülmemeye ne hacet
Sen git,kalbim bu acıyı unutur elbet
Belki o zaman alışır sensizliğe bu kırık yürek
31.Aralık.2007
ev saat:23.51
