Zemheri.Org

Beraber yürürdük biz bu eski sokakta
Sen elimi tutardın,benim kalbim titrerdi,
Mutluluğumu tarif edemezdim seninleyken
Görmezdi yanında gözlerim başka güzellikleri.

Soğuk işlemezdi içime sen varken
Rüzgar uzaktan eserdi hep,
Korkutamazdı gözümü dev dalgalar
Cennet’imdin sen benim.

Sensizken dünyam başıma yıkıldı
Korkar oldum artık dalga seslerinden
Yalnızlığın soğukluğu içime işler oldu
Uykusuz kaldığım her gece,kıyametim oldu…

04.Ocak.2008
Ev saat:22.36

Böyle sonu gelmeyen
Gecelerde öğrendim kalem tutmayı
Böyle gecelerde yaşadım sensizliğimi
Ve yine bu karanlık odam da sevmeyi…

Gecenin karanlığında sen düştün yine aklıma
Baktığımda beni benden alıp götüren o masum yüzün,
Tutmaya kıyamadığım soğukta buz kesen ellerin,
Utandığımda al al olan o şirin yanakların…
Böyle sevdim işte ben seni.

Mutsuzluğum kaderden olsa gerek
Fakat o gül yüzüne bakıpta gülmemeye ne hacet
Sen git,kalbim bu acıyı unutur elbet
Belki o zaman alışır sensizliğe bu kırık yürek

                                                                              31.Aralık.2007
                                                                              ev saat:23.51

Bu ne büyük aşktır
Bütün bedenimi sarmış
Vazgeçmiyor gönül senden
Sen yokken gündüzlerim kararmış

Güneş her akşam batar bu şehirde
Ay bir ışık gibi aydınlatır geceyi
Unutturamadım kalbime,güneş misali parlayan gülüşünü
Aydınlatamadım içimdeki kör karanlığı

Güneş bir gün doğacak,bir gün batacak
Ay her zamanki gibi karanlığın bekçisi olacak
Ama gel gör ki bu deli gönlüm
Seni sonsuza dek unutmayacak…

13.01.2008
yer:ev saat:14.14