ikimizde bırakıyoruz telaşlarımızı
ne sen kendin nede ben kendim oluyorum
tırnak içerisinde roller üstleniyoruz
ne bir izleyici var nede dinleyici
baş başa gösteriler bizimkisi
aşıkların atışması gibi
güzel söz söyleyen galip geliyor
fotoğraf kareleri giriyor hayatımıza
mutluluğun resimlerini çekiyoruz
dosta düşmana inat sen gülüyorsun ben gülüyorum
baharın gelmesi gibi
her yerimiz sıcacık mutluluklar dağıtıyor
kimse görmüyor oysa
yada biz göremiyoruz-görmek istemiyoruz
ceylan ürkekliğinde yaşam sürüyoruz
dokunsan kırılacak
heran dökülecek gözlerimizden mazinin hatırda kalanları
kimse anlamıyacak yaşamadan
sen ve ben
sınav kağıdındaki gibi boşluklar dolduracağız
ve bu boşluklar hayatımızı bir vesileyle seni bensiz beni sensiz yapacak
