Zemheri.Org

Kimi İmre der kimi Emre… Bizce ismi Yunus Baba… Dili ayrı güzel, sesi ayrı, mevki makamı hepsinden ayrı…

Bir kez gönül yıktınısa
Bu kıldığın namaz değil
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil

Bir gönülü yaptın ise
Er eteğin tuttun ise
Bir kez hayır ettin ise
Binde bir ise az değil

Yunus bu sözleri çatar
Sanki balı yağa katar
Halka matahların satar
Yükü gevherdir tuz değil

(daha fazla…)

devam …

Hâsılım yoh ser-i kûyunda belâdan gayrı
Garazım yoh reh-i aşkında fenâdan gayrı

Ney-i bezm-i gamem ey âh ne bulsan yele ver
Oda yanmış kuru cismimde hevâdan gayrı

Yetti bîkesliğim ol gaayete kim çevremde
Kimse yoh çevrile girdâb-ı belâdan gayrı

Ne yanar kimse bana âteş-i dilden özge
Ne açar kimse kapım bâd-i sebâdan gayrı

Bezm-i aşk içre Fuzûlî nice âh eylemeyen
Ne temettu bulunur bende sadâdan gayrı

dünyanın en güzel beyitlerinde kavurdu aşk-ı sevdayı, nakşetti zihnimize mecnun-u leylayı

Su kasidesi

Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su
Kim bu denli dutuşan odlara kılmaz çare su

Âb-gûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem
Ya muhît olmuş gözümden günbed-i devvâre su

Zevk-i tiğından aceb yok olsa gönlüm çâk çâk
Kim mürûr ilen bırakır rahneler dîvâre su

(daha fazla…)

nicedir unuttuk ustaları… haliyle ağırlaştı kalemlerimiz zayıfladı mürekkebimiz… şimdi tövbe edip önlerinde saygıyla eğiliyoruz tekrar tekrar.

Tûtî-i mu’cize-gûyem ne desem lâf değil
Çerh ile söyleşemem âyînesi sâf değil.

Ehl-i dildir diyemem sînesi sâf olmayana
Ehl-i dil birbirini bilmemek insâf değil.

Yine endîşe bilir kadr-i dür-i güftârım
Rüzigâr ise denî dehr ise sarrâf değil.

Girdi miftâh-ı der-i genc-i ma’ânî elime
Âleme bez-i güher eylesem itlâf değil.

Levh-i mahfûz-ı suhandir dil-i pâk-i Nef’î
Tâb’-ı yârân gibi dükkânçe-i sahhâf değil.

“Benem âşık ki rüsvâlıkda tutdı şöhretim şehri
Yazanlar kıssa-i Mecnûn’u hep yabâne yazmışlar”

Bülbül yalvarır gül yüzünü görem diye

Gül gonca durur o bana yaraşmaz diye

Bekler kartalın pençesinde solam diye

Aklı baliklerden değil misin mübarek

Bülbüle meyletmez cihan bana yar diye

Ayyuğu bilmez hangi odda yanar diye

Bülbül zehre konar yaprağın görem diye

Ruhu güzellerden değil misin mübarek

Nedime Baki olmuş dertler derya diye

Nef-i meyletmez bu dertler Fuzuli diye

Han bekler gerdanına başım koyam diye

Ol şaşkın afete yanar mısın mübarek

Asaf’ın miktarın bilmez Süleyman olmayan
Bilmez kul kadrini alemde insan olmayan

Zülfüne dil vermeyen bilmez gönül ahvalini
Anlamaz hal-i perişanı perişan olmayan…

Ziya Paşa’dan